တခါကရြာတရြာမွာသေဘာေကာင္းျပီးစိတ္ထားလည္းေကာင္းတဲ႔ဦးႀကည္ျဖူဴဆိုတ့ဲအသက္၅၀အရြယ္လူပ်ိဳႀကီးတေယာက္ရွိတယ္တဲ႔။။သူဟာအမ်ားနဲ႔သက္ဆိုင္ျပီးးသူကူညီ
နိုင္တဲ႔ေနရာတိုင္းမွာဟိုေနရာစပ္စပ္ဒီေနရာစပ္စပ္ဝင္ကုူလိုသူ႕ကိုလူတိုင္းကခင္
ႀကသတဲ႔။သူကဟိုဘဝကုသိုယ္ကံနည္းလို႔ဒီဘဝမွာဘာမွမျပည့္စုံတာလိုယုံႀကည္
သတဲ႔။ဒါေႀကာင့္သူတတ္နိုင္သေလာက္ေကင္းမႈကုသိုယ္ေတြကိုလုပ္တယ္။
အိမ္ေရွ့မွာေရခ်မ္းစင္ႀကီးဟိမ္းေနေအာင္တည္းၿပီးေရအိုးနွစ္လံုးတည္ထားသတဲ႔။
မနက္မိုးလင္းတိုင္းေရအိုးေရခြက္ေတြကိုေျပာင္လက္ေနေအာင္တိုက္ျပီးေရအိုးေတြစိမ္းစိုေနေအာင္ေရျဖည့္ထားသတဲ႔။သူဟာလယ္ကုလီလုပ္သတဲ႔။လယ္ကူလီဆို
တာလယ္ယာေျမပိုင္ဆိုင္တဲ႔သူေတြကေတာရွင္းေပးပါဆိုသြားရေျမာင္းတူးေပးပါဆိုသြားလုပ္ရေပါင္းရွင္းအခင္းသိမ္းဘာမမယ္မယ္႐ရမရွိေပမယ့္အရမ္းပင္ပန္းတယ္တဲ႔။တရက္မွာသူ႔ကိုေျမာင္းတူးဖို႔ေခၚထားသတဲ႔။ဒါေႀကာင့္သူဟာမနက္ေစာေစာ
ထျပီးသီခ်င္းေလးတေအးေအးနဲ႔ထုံးစံအတိုင္းအိမ္ေရွ့ေရခ်မ္းစင္ကေရအိုးေတြကို
ေဆးေႀကာျပီးေရျဖည့္သတဲ႔။ျပီးေတာ့သူကပင္ပန္းေမာပန္းျပီးေရဆာေနတဲ႔သူတိုင္းငါ့ရဲ႔ေရေအးေအးေလးေသာက္ျပီးလန္းဆန္းသလိုငါလည္းေရွ့ဆက္အသက္ရွင္မဲ႔ေန႔တိုင္းေနာက္ဘဝတိုင္း
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနရပါလို၏လို႔သာသာယာယာဘဲဆုေတာင္းသတဲ႔။ၿပီးေတာ့အလုပ္ကိုသြားသတဲ႔။အလုပ္ရွင္အိမ္ေရာက္ေတာ့အလုပ္ရွင္ကေျမာင္း
တူးရမဲ႔ေနရာကိုစကားနဲ႔ညြန္းျပီးသူ႔ကိုခိုင္းသတဲ႔။အလုပ္ရွင္ကေတာဒိျပင္အေရးႀကီးတဲ႔အလုပ္ရွိေသးတယ္ဆိုျပီးတဖက္ကိုထြက္သြားတယ္တဲ႔။သူကသူ႔ကိုညြန္တဲ႔ေနရာေရာက္ေတာ့ေျပာတဲ႔အတိုင္းစည္းရိုးေဘး
ကပ္ျပီးေျမာင္းအရွည္ႀကီးကိုတေနကုန္ပင္ပင္ပန္းပန္းတူးသတဲ႔။ေနဝင္ေတာ့အလုပ္ရွင္ေရာက္လာလို႔ႀကည့္လိုက္ေတာ့သူမ်ားျခံဘက္မွာျဖစ္ေနလို႔
ဒါေလးေတာင္မသိရေကာင္းလားဆိုျပီးသူ႔ကိုဆဲေရာတဲ႔ျပီးေတာ့လုပ္အားခရဲ႔တဝက္ပဲရမယ္ေနာက္ရက္မွလာယူလာလို႔ေျပာသတဲ့။ဒါနဲ႔စိတ္တိုတိုနဲ႔အိမ္ကိုျပန္လာျပီးေမာေမာနဲ႔အိမ္ေရွ့ေရခ်မ္းစင္မွာေရေသာက္တယ္တဲ႔ကံမေကာင္းခ်င္ေတာ့ေရအိုးနွစ္လုံး လုံးေရကုန္ေနတယ္တဲ႔ ေဒါသေတြအရမ္း
ေပါက္ကြဲျပီးေခြးမသားေတြေသာက္လဲေသာက္နိုင္တယ္ဆိုျပီးေရအိုးနွစ္လုံး လုံး
ထုခြဲလိုက္ေတာ့တယ္တဲ႔။?
No comments:
Post a Comment